VMware po przejęciu przez Broadcom: Proxmox VE czy Hyper-V?

Co się zmieniło w licencjach VMware

Broadcom zamknął przejęcie VMware 22 listopada 2023 r. i w ciągu kilku miesięcy przebudował ofertę. Najważniejsze zmiany z punktu widzenia klienta:

• koniec licencji wieczystych: nowe licencje i odnowienia są wyłącznie subskrypcjami na czas określony,
• pakiety zamiast pojedynczych produktów: dziesiątki pozycji z cennika zastąpiło kilka pakietów, przede wszystkim VMware Cloud Foundation (VCF) i vSphere Foundation (VVF), więc często płaci się za funkcje, z których organizacja nie korzysta,
• rozliczenie od rdzeni: licencja liczy rdzenie procesorów, z minimum 16 rdzeni na procesor. Serwer z dwoma procesorami 8-rdzeniowymi płaci więc za 32 rdzenie,
• zmiany w programie partnerskim: część mniejszych partnerów straciła możliwość sprzedaży, więc wiele organizacji musiało szukać nowego dostawcy przy odnowieniu.

Kto ma licencje wieczyste, może z nich dalej korzystać, ale bez aktywnej umowy wsparcia nie dostaje nowych wersji ani pomocy producenta, a dostęp do poprawek jest ograniczony. Dodatkowo vSphere 7 straciło ogólne wsparcie w październiku 2025 r., więc środowiska na tej wersji i tak wymagają decyzji: aktualizacja z nową subskrypcją albo zmiana platformy.

Nie każdy musi odchodzić od VMware. Duże środowiska, które korzystają z NSX, vSAN czy Aria, często zostają, bo koszt i ryzyko przebudowy są wysokie. Dla małych i średnich organizacji, które używają głównie vSphere z vCenter i kopii zapasowych, zmiana platformy zwykle szybko się zwraca.

Proxmox VE i Hyper-V w skrócie

Ceny subskrypcji Proxmox według cennika producenta, stan na listopad 2026 r. Plany: Community, Basic, Standard i Premium; różnią się liczbą zgłoszeń do wsparcia i czasem reakcji.

Jak policzyć koszty

Najczęstszy błąd w porównaniach to pominięcie licencji Windows Server. Windows Server licencjonuje się od fizycznych rdzeni hosta, na którym działa maszyna wirtualna, niezależnie od tego, czy hostem jest VMware, Proxmox czy Hyper-V. Edycja Standard daje prawo do dwóch maszyn z Windows na w pełni licencjonowanym hoście, Datacenter do dowolnej liczby. Jeśli w organizacji większość maszyn to Windows, licencje Datacenter na hosty i tak trzeba mieć.

Przykład: 3 hosty, około 30 maszyn, głównie Windows Server

Każdy host ma 2 procesory po 16 rdzeni, czyli razem 96 rdzeni. Maszyny z Windows wymagają licencji Windows Server Datacenter na 96 rdzeni na każdej z platform. Różnica dotyczy tylko samego hipernadzorcy:

Gdy maszyny to głównie Linux, rachunek się odwraca: przy Hyper-V trzeba kupić licencje Windows Server na hosty tylko po to, żeby uruchomić hipernadzorcę, a przy Proxmox VE płaci się co najwyżej subskrypcję.

Do porównania trzeba doliczyć koszty jednorazowe i ukryte: pracę przy migracji, szkolenie administratorów, ewentualne zmiany w kopiach zapasowych i monitoringu oraz licencje programów, które liczą się od hosta. W pewnych warunkach Windows Server można też licencjonować per maszyna wirtualna (licencje na rdzenie wirtualne z Software Assurance albo w subskrypcji), co bywa korzystne przy kilku maszynach z Windows na platformie linuksowej.

Kiedy wybrać Proxmox VE

• w środowisku jest dużo maszyn z Linuksem albo mieszanka Linuksa i Windows,
• zależy Ci na platformie bez opłat licencyjnych i bez uzależnienia od jednego dostawcy,
• chcesz zbudować klaster hiperkonwergentny na Ceph z trzech lub więcej serwerów, bez osobnej macierzy,
• w zespole albo u dostawcy są kompetencje linuksowe.

Na co uważać

• Pamięć współdzielona na macierzy (iSCSI, FC). Działa przez LVM, ale migawki maszyn na takim magazynie pojawiły się dopiero w Proxmox VE 9 jako podgląd technologiczny. Projekt pamięci masowej warto przemyśleć przed zakupem sprzętu.
• Sterowniki VirtIO dla Windows. Bez nich Windows po migracji nie widzi dysku i nie startuje. Najlepiej zainstalować je jeszcze na VMware.
• Wymagania producentów oprogramowania. Niektóre systemy dziedzinowe i urządzenia wirtualne mają wsparcie tylko na VMware albo Hyper-V. Sprawdź to przed decyzją.
• Wsparcie. Produkcyjne środowisko bez subskrypcji korzysta z repozytorium bez wsparcia producenta. Subskrypcja kosztuje niewiele w porównaniu z VMware i warto ją mieć.

Kiedy wybrać Hyper-V

• większość maszyn to Windows Server, a hosty i tak mają licencje Datacenter,
• administratorzy dobrze znają Windows, Active Directory i PowerShell,
• masz macierz SAN, którą chcesz dalej wykorzystać, albo planujesz Storage Spaces Direct,
• aplikacje albo ich producenci wymagają platformy z oficjalnym wsparciem Microsoftu.

Na co uważać

• Kilka narzędzi do zarządzania. Hyper-V Manager, Failover Cluster Manager, Windows Admin Center, PowerShell, a w większych środowiskach płatny System Center VMM. Warto od początku ustalić, czym zespół będzie zarządzał na co dzień.
• Storage Spaces Direct wymaga edycji Datacenter i certyfikowanego sprzętu. Na starszych serwerach lepiej postawić na macierz.
• Aktualizacje hostów. Klaster trzeba aktualizować z przenoszeniem maszyn między węzłami (Cluster-Aware Updating), co warto ustawić od początku.
• Darmowego Hyper-V Server już nie ma. Ostatnia samodzielna wersja to 2019; nowsze wymagają Windows Server.

Migracja krok po kroku

Niezależnie od platformy docelowej przebieg jest podobny. Maszyny przenosimy falami, w oknach serwisowych, a każda fala ma plan powrotu na VMware.

1. InwentaryzacjaLista maszyn z systemami, zasobami, dyskami i zależnościami. Wychodzą przy tym maszyny, których nikt już nie używa, i licencje programów powiązane ze sprzętem (UUID, adres MAC).
2. Projekt platformy docelowejHosty, pamięć masowa, sieci (te same VLAN-y co na VMware), kopie zapasowe i monitoring. Sprawdzamy, czy zasoby wystarczą z zapasem na awarię jednego węzła.
3. Przygotowanie maszynŚwieże kopie zapasowe, scalenie migawek, sterowniki VirtIO dla Proxmox, spisanie konfiguracji sieci (statyczne adresy IP trzeba będzie wpisać na nowej karcie sieciowej).
4. PilotDwie albo trzy mniej ważne maszyny. Test wydajności, kopii zapasowej i odtworzenia na nowej platformie.
5. Migracja falamiKreator importu w Proxmox VE, odtworzenie z kopii Veeam na nowej platformie albo konwersja w Windows Admin Center. Przestój pojedynczej maszyny to zwykle od kilku minut do godziny.
6. Testy po przeniesieniuAplikacje, aktywacja Windows i licencji programów, synchronizacja czasu, DNS i Active Directory.
7. Kopie i monitoring od pierwszego dniaPierwsza pełna kopia na nowej platformie i test odtworzenia jeszcze w trakcie migracji.
8. Wyłączenie VMwareStare środowisko zostaje wyłączone, ale nieusunięte przez kilka tygodni. Potem porządki w dokumentacji i licencjach.

Najczęstsze pułapki

• Nowa karta sieciowa. Windows widzi po migracji nowy adapter i traci statyczny adres IP, a stary, ukryty adapter potrafi blokować ten sam adres. Konfigurację sieci trzeba spisać przed migracją.
• Brak sterowników. Windows bez sterowników VirtIO (Proxmox) kończy na niebieskim ekranie z błędem dysku rozruchowego.
• Typ oprogramowania układowego. Maszyna z UEFI i Secure Boot musi trafić na maszynę z UEFI, a systemy wymagające TPM potrzebują wirtualnego TPM.
• Migawki i kopie. Niescalone migawki VMware wydłużają migrację albo ją psują. Zadania kopii zapasowych trzeba skonfigurować na nowo.
• Licencje programów. Część oprogramowania sprawdza identyfikator sprzętu i po migracji wymaga ponownej aktywacji. Warto uprzedzić producenta.
• Za duże fale. Przeniesienie wszystkiego w jeden weekend kusi, ale gdy coś pójdzie źle, trudno znaleźć przyczynę. Mniejsze fale są bezpieczniejsze.

Najczęstsze pytania

Źródła

• Proxmox VE: cennik subskrypcji
• Proxmox VE 8.2: kreator importu z VMware ESXi
• Veeam Backup & Replication 12.2: informacje o wydaniu (obsługa Proxmox VE)
• Microsoft Learn: rozszerzenie VM Conversion w Windows Admin Center

Ceny i warunki licencji zmieniają się. Stan na 6 listopada 2026 r.; przed decyzją sprawdź aktualną ofertę producentów.